บทที่ 90 อยากใช้เงินมามัดเธอไว้ตลอด

"ดื่มซะ" เขาเอ่ยเสียงเรียบ สีหน้ายังคงบึ้งตึงไม่เปลี่ยน

ญาณิดาไม่ยอมรับแก้วใบนั้น "ไม่ต้องมาแสร้งทำเป็นหวังดี ฉันทรมานไม่ใช่เพราะเมาค้าง"

"แล้วเพราะอะไร?"

"ฉันคิดถึงลูก... ฉันคิดถึงแกจะขาดใจอยู่แล้ว ไอ้คนสารเลว เอาลูกของฉันคืนมานะ!" เธอกัดฟันกรอด ด่าทอเขาด้วยความอัดอั้น

วินทร์ยัดแก้วใส่มือเธออย่างถื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ